سندرم سی و یک سالگی

این پست مخاطب خاص دارد ،

برای تو که می نویسی ولی هنوز کامنت دانی ات خراب است و کار نمی کند ، در باره چیزی نوشتی که مثل یه چشمه جوشانه آب پاک و زلال است که روزگاری از ترس بودنش سنگ بزرگی بر رویش گذاشتیم تا نباشد ، مزاحم پیشرفتمان نشود ،  تا جاری نشود شاید هم کس دیگری این سنگ را گذاشته به هر حال الان کسی نیست که این سنگ را بردارد گاهی نسیمی می وزد آفتابی می تابد بارانی می آید و از درز شکافی از این سنگ قطرات آب فورانی می کند و دوباره شکاف بسته می شود . مهم این است که هست ، چشمه ای هست ، جوششی هست ، ما خود دیده ایم ، یا شاید بالا تر ، حسش کرده ایم فقط تکانی میخواهد ، ضربه ای می خواهد ، تا سنگ کنار برود . هیچ وقت دیر نیست

Advertisements

4 پاسخ to “سندرم سی و یک سالگی”

  1. زری Says:

    این مخاطب خاص هرکی بود خوب جوابی گرفته.

  2. لیلی نامه Says:

    ایییییییییش،من یه دیگم مخاطب خاصه1با من که نبودی!{نیشخند{

  3. hamon 31 va andi saleh Says:

    merci ke ba in ke commentingam kharabeh baaz ye posti ro ekhtesas dadi be javab. dorostesh mikonam in commenting ro belakhareh. address weblog nagozashtam chon in postet kheili be delam chasbid.

  4. احسان Says:

    چقد خوبُ خوش ذوقُ ذلالُ پاکُ زنده در 31 سالگي …

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: